Beste lezer,

Vreugde als daad van verzet – het kan toondoof klinken als je weet wat er vandaag overal gaande is. Maar dichter Babs Gons draagt haar roze bril, letterlijk en figuurlijk, met overtuiging. Het vergt wat durf, want 'leuk' is de laatste jaren besmet geraakt. De verzuchting dat 'alles leuk moet zijn' hangt als een beschuldiging boven het onderwijs, boven teamdagen en zelfs boven een hele Gen Z-generatie.

En toch. Toen Gons' zevenjarige zoon haar zei "Het moet ook leuk zijn", rolde ze niet met haar ogen, maar probeert ze daar sindsdien naar te leven. In 2023 kreeg ze borstkanker, en na haar laatste bestraling "heb ik om 2 uur ’s middags een feestje gegeven. Even een uurtje gedanst in een bar en daarna rusten. Zelfs tijdens de slavernij was dat ene uur samen muziek maken en dansen op zondagmiddag een gecodeerde vorm van verzet tegen de onderwerping: we laten ons niet breken. (...) Als ik iets niet leuk vind, dan trek ik daar een hele leuke jas bij aan, dat helpt ook. Het gaat erom dat je met aandacht leeft. Je kunt het leven in een blur laten voorbijgaan, of af en toe zeggen: ‘Wat zullen we eens vieren vandaag?'"

Leuk weekend, straks