Podstawowa zasada regulująca prawo do odliczenia podatku naliczonego wynika z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie z jego brzmieniem, podatnikowi prowadzącemu działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim nabywane przez niego towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Jednocześnie przepisy art. 88 ustawy o VAT określają przypadki, w których przedsiębiorcom nie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego. I tak, zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem:
- nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób,
- usług noclegowych nabywanych w celu ich odsprzedaży, opodatkowanych u tego podatnika na podstawie art. 8 ust. 2a ustawy.
Zatem, jak wynika z powyższego, decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni. Zasada ta obowiązuje również obecnie, tj. po wdrożeniu obowiązkowego KSeF, z tym jednak zastrzeżeniem, że datą otrzymania takiej e-faktury przez nabywcę jest dzień przydzielenia jej przez KSeF numeru identyfikującego tę fakturę w Systemie. (...)
